داستان ما
از یه نارضایتی ساده
کمد بزرگترین سطح عمودی اتاقه. با این حال معمولاً یا یه جعبه سفید بیشکله، یا کار نجاری که چند هفته خونه رو به هم میریزه و آخرش برای همیشه به دیوار میچسبه. به نظرمون باید یه گزینه سوم هم باشه.
ایرانی بودن، بدون ادای ایرانی درآوردن
یه برند ایرانی دو تا راه پیش رو داره. میتونه نقش کاشی و خط نستعلیق رو روی محصول بچسبونه و اسمش رو بذاره اصالت. یا میتونه به همون چیزی نگاه کنه که معماری ایرانی رو ساخته: قوس، تکرار، تناسب و بازی نور روی سطح.
ما راه دوم رو انتخاب کردیم. نقش دایرهای روی در کمد، تصویر کپیشده یه کاشی نیست؛ همون هندسهست که اینبار با فرز روی در کمد اجرا شده. قوس روی آرین هم طاق ایوان رو تکرار نمیکنه، فقط ازش یاد گرفته که چشم با منحنی آروم میگیره.
به چی باور داریم
سه تصمیم که بقیهش رو ساخت
-
هندسه به جای تزئین
میراث ایرانی رو تو قوس و دایره و تناسب میاریم، نه تو نقشی که روش چسبونده شده باشه. فرق یه برند ریشهدار با یه سوغاتی همینجاست.
-
دقت کارگاه، حس دستساز
یکنواختی کیفیت رو از تولید صنعتی میگیریم و جزئیات رو طوری طراحی میکنیم که صنعتی به نظر نرسه.
-
چیزی که میمونه، باید بتونه بره
مبلمان خوب سالها میمونه، اما موندن نباید یعنی گیر افتادن. کمدی که نمیشه جابهجاش کرد، در واقع مال خونهست، نه مال شما.
حالا از خونه شما بگید
هر خونهای فرق داره. بگید اتاقتون چه شکلیه تا ببینیم چی به دردتون میخوره.