آریا

آریا تو سایه فقط یه سطح سبز آرومه. اما تا نور از کنار بتابه، هر شیار سایه خودش رو می‌سازه و نقش از دل سطح میاد بیرون. صبح یه جور دیده می‌شه، عصر یه جور دیگه.

نقش دایره‌ای عمداً بین دو لنگه شکسته. درها که بسته‌ان کامله، باز که می‌کنید نصف می‌شه و بعد دوباره سر جاش برمی‌گرده. همون بازی قدیمی کاشی ایرانی؛ کل از تکرار جزء ساخته می‌شه.

دستگیره‌ای هم در کار نیست. یه نوار برنجی باریک از بالا تا پایین میاد و همون‌جا که دست می‌ذارید، مرز دو تا در هم هست.